علم امام رضا (ع) | آخرین به روز رسانی : ۲۰ آبان ۱۳۸۹ ۱۵:۰۹

علم امام رضا (ع)

قیام علمی ، ارشاد مردم ، تبیین احکام الله ، بیان شریعت که از وظایف خاص اولیاء الله است ، هیچ وقت از امام رضا (صلوات الله علیه )فوت نشد و یکی از کارهای اساسی آن حضرت بود چه در مدینه و چه در مرو.احکام بسیاری در کتب احادیث از یادگارهای آن حضرت است ، کافی است دراین باب فقط فهرست عیون الاخبارالرّضا را که صدوق علیه الر حمه درباره آن حضرت نوشته است مطالعه کنیم.شیخ طوسی علیه الرحمه درجال خود 317 نفر از روایان تحت عنوان «اصحاب الرضا» نام برده که همه از آن حضرت کسب فیض کرده و به افتخار حدیث رسیده اند.(1) مردان بزرگی امثال احمد بن ابی نصر بزنطی ، احمد بن محمد بن عیسای اشعری ، ادریس بن عیسای اشعری ، عبدالله بن جندق بجلی ،حسن بن علی وشاء محمد بن فذیل کوفی و دیگران.(2)سید محسن امین فرموده : جماعتی ازاهل تألیف از او نقل حدیث کرده اند ، ازجمله ابوبکر خطیب درتاریخ خود ، ثعالبی درتفسیرش ،سمعانی در رساله اش ، ابن معتزدر کتابش ،و دیگران . حافظ عبدالعزیزبن اخضردر کتاب معالم العترة الطاهرةگوید: عبدالسلام بن صالح هروی ، داوود بن سلیمان ، عبدالله بن عباس قزوینی از وی نقل حدیث کرده اند.

علی بن محمد بن جهم باآنکه ناصبی و از دشمنان اهل بیت است، (3)نقل می کند : درمجلس مأمون بودم که علی بن موسی الرّضا نیز حضور داشتند،مأمون ازاخباری که اشعاربر عدم عصمت انبیاء دارنداز او سئوال میکرد، اوبه هر یک جواب می داد ، مأمون پس از شنیدن جواب می گفت« اشهدُ انَّکَ اِبنَ رسول الله حقّا» .

وگاهی می گفت : « لله دَّرک یا بن رسول الله » و گاهی می گفت :« بارکَ الله فیکَ یا اباالحسن »و نیز می گفت:« جزاکَ الله عَن انبیائه خیراً یا ابالحسن»و چون به همه سئوالات جواب داد ، مأمون گفت : یاابن الرّسول الله !قلبم را شفا دادی و آن چه برمن مشتبه بود روشن فرمودی ، تو را از جانب انبیاء خودش و از اسلام جزای خیر بدهد.

علی بن محمد بن جهم اضافه کرد: چون صحبت تمام شد ، مأمون برای نماز برخاست و دست محمد بن جعفر را که حاضربود گرفت و من درپی آن دو روان شدم .مأمون به محمد بن جعفر گفت :پسر برادرت را چگونه دیدی ؟ گفت : داناست ، ندیده ایم که ازکسی علم آموخته باشد.

مأمون گفت : پسر برادرت از اهل بیت پیامبر است که درباره آنها فرموده :« اَلا انَّ اَبرارَ عترتی و اتائِب اَرومتی ، اَحکُم الّناس َ صغاراً وَ علمٌ النّاسَ کباراً ، لا تُعِلّموهم فانَّهم اَعلمَ مِنکُم ، لا یُخرجونَکُم مِن بابِ هدی ، وَلایُدخِلونَکم فی باب الضلال» .(4) آن گاه حضرت رضا (ع) به منزل خود بازگشت ، فردای آن روز به محضر آن حضرت رفتند و سخن مأمون و جواب عمویش محمد بن جعفر را به وی رساندند، امام خندید و فرمود پسر جهم ! آنچه از مأمون شنیدی فریبت ندهد .به خدا قسم که او به زودی با حیله مرا می کشد وخدا از او انتقام مرا خواهد گرفت .صدوق رحمه الله علیه فرمود: این حدیث از طریق ابن جهم عجیب است که او از دشمنان و مقبضین اهل بیت بود.

پی نوشت