|
1 . مؤمن ، مؤمن واقعى نیست ، مگر آن که سه خصلت در او باشد :
سنتى از پروردگارش و سنتى از پیامبرش و سنتى از امامش .
اما سنت پروردگارش ، پوشاندن راز خود است ، اما سنت
پیغمبرش ، مدارا و نرم رفتارى با مردم است ، اما سنت
امامش صبر کردن در زمان تنگدستى و پریشان حالى است .
(اصول کافى ، ج 3 ، ص 339)
2. پنهان کننده کار نیک ( پاداشش ) برابر هفتاد حسنه است
و آشکار کنندهکار بد سرافکنده است ، و پنهان کننده کار بد
آمرزیده است .
(اصول کافى ، ج 4 ، ص 160)
3. از اخلاق پیامبران ، نظافت و پاکیزگى است.
(تحف العقول ، ص 466)
4. امین به تو خیانت نکرده ( و نمىکند ) و لیکن
( تو ) خائن را امین تصور نمودى .
(تحف العقول ، ص 466)
5. برادر بزرگتر به منزله پدر است .
(تحف العقول ، ص 466)
6. دوست هرکس عقل او ، و دشمنش جهل اوست .
(تحف العقول ، ص 467)
7. دوستى با مردم ، نیمى از عقل است.
(تحف العقول ، ص 467)
8. به درستى که خداوند ، سر و صدا و تلف کردن مال
و پر خواهشى را دوست ندارد .
(تحف العقول ، ص 467)
9. عقل شخص مسلمان تمام نیست ،
مگر این که ده خصلت را دارا باشد :
از اوامید خیر باشد ، از بدى او در امان باشند ،
خیر اندک دیگرى را بسیار شمارد ، خیر بسیار
خود را اندک شمارد ، هرچه حاجت از او خواهند دلتنگ
نشود ، در عمر خود از دانشطلبى خسته نشود ،
فقر در راه خدایش از توانگرى محبوبتر باشد ،
خوارى در راه خدایش از عزت با دشمنش محبوبتر باشد ،
گمنامى را از پرنامى خواهانتر باشد . سپس فرمود :
دهمى چیست و چیست دهمى ! به او گفته شد : چیست ؟
فرمود : احدى را ننگرد جز این که بگوید او از من بهتر و
پرهیزگارتر است.
(تحف العقول ، ص 467)
10. از امام رضا (علیه السلام) سؤال شد :
سفله کیست ؟ فرمودند :
آن که چیزى دارد که از ( یاد ) خدا بازش دارد.
(تحف العقول ، ص 466)
11. ایمان یک درجه بالاتر از اسلام است ،
و تقوا یک درجه بالاتر از ایماناست ،
و به فرزند آدم چیزى بالاتر از یقین داده نشده است .
(تحف العقول ، ص 469)
12. اطعام و میهمانى کردن براى ازدواج از سنت است.
(تحف العقول ، ص 469)
13. پیوند خویشاوندى را برقرار کنید گرچه با جرعه آبى باشد ،
و بهترین پیوند خویشاوندى ،
خوددارى از آزار خویشاوندان است .
(تحف العقول ، ص 469)
14. حضرت رضا (علیه السلام) همیشه به
اصحاب خود مىفرمودند :
بر شما باد به اسلحه پیامبران ، گفته شد :
اسلحه پیامبران چیست ؟ فرمود : دعا
(اصول کافى ، ج 4 ، ص 214)
15. از نشانههاى دین فهمى ، حلم و علم است ،
و خاموشى درى از درهاى حکمتاست .
خاموشى و سکوت ، دوستى آور و راهنماى
هر کار خیرى است .
(تحف العقول ، ص 469)
16. زمانى بر مردم خواهد آمد که در آن عافیت ده جزء است ،
که نه جزء آن درکنارهگیرى از مردم ، و
یک جزء آن در خاموشى است .
(تحف العقول ، ص 470)
17. از امام رضا (علیه السلام) از حقیقت توکل سؤال شد . فرمود :
این که جز خدا ازکسى نترسى .
(تحف العقول ، ص 469)
18. به راستى که بدترین مردم کسى است
که یارىاش را ( از مردم ) باز دارد
وتنها بخورد و زیر دستش را بزند.
(تحف العقول ، ص 472)
19. بخیل را آسایشى نیست ، و حسود را خوشى
و لذتى نیست ، و زمامدار را وفایى نیست ، و
دروغگو را مروت و مردانگى نیست .
(تحف العقول ، ص 473)
20. کسى دست کسى را نمىبوسد ، زیرا بوسیدن دست
او مانند نماز خواندن براىاوست.
(تحف العقول ، ص 473)
21. به خداوند خوشبین باش ، زیرا هرکه به خدا
خوشبین باشد ، خدا با گمانخوش او همراه است ، و
هرکه به رزق و روزى اندک خشنود باشد ،
خداوند به کردار اندک او خشنود باشد ، و
هرکه به اندک از روزى حلال خشنود باشد ،
بارش سبک و خانوادهاش در نعمت باشد و
خداوند او را به درد دنیا و دوایش بینا سازد و او
را از دنیا به سلامت به دار السلام بهشت رساند .
(تحف العقول ، ص 472)
22. ایمان چهار رکن است : توکل بر خدا ،
رضا به قضاى خدا ، تسلیم به امرخدا
، واگذاشتن کار به خدا .
(تحف العقول ، ص 469)
23. از امام رضا درباره بهترین بندگان سؤال شد .
فرمود : آنان هرگاه نیکىکنند خوشحال شوند ،
و هرگاه بدى کنند آمرزش خواهند ، و
هرگاه عطا شوند شکر گزارند ، و هرگاه بلا بینند صبر کنند ،
و هرگاه خشم کنند . درگذرند.
(تحف العقول ، ص 469)
24. کسى که فقیر مسلمانى را ملاقات نماید
و بر خلاف سلام کردنش بر اغنیا براو سلام کند ،
در روز قیامت در حالى خدا را ملاقات نماید که
بر او خشمگین باشد .
(عیون اخبار الرضا ، ج 2 ، ص 52)
25. از حضرت امام رضا (علیه السلام) درباره خوشى دنیا سؤال شد .
فرمود : وسعت منزلو زیادى دوستان .
(بحار الانوار ، ج 76 ، ص 152)
26. زمانى که حاکمان دروغ بگویند ،
باران نبارد و چون زمامدار ستم ورزد ،
دولت ، خوار گردد ، و اگر زکات اموال
داده نشود چهار پاپان از بین روند.
(بحار الانوار ، ج 73 ، ص 373)
27. هر کس اندوه و مشکلى را از مؤمنى برطرف نماید ،
خداوند در روز قیامتاندوه را
از قلبش برطرف سازد.
(اصول کافى ، ج 3 ، ص 268)
28. بعد از انجام واجبات ، کارى بهتر از ایجاد خوشحالى
براى مؤمن ، نزدخداوند بزرگ نیست.
(بحار الانوار ، ج 78 ، ص 347)
29. بر شما باد به میانهروى در فقر و ثروت ، و نیکى کردن چه کم
و چه زیاد ،زیرا خداوند متعال در روز قیامت یک نصفه خرما را چنان
بزرگ نماید که مانند کوه احد باشد. (بحار الانوار ، ج 78 ، ص 346)
30. به دیدن یکدیگر روید تا یکدیگر را دوست داشته باشید
و دست یکدیگر رابفشارید و به هم خشم نگیرید.
(بحار الانوار ، ج 78 ، ص 347)
31. بر شما باد راز پوشى در کارهاتان در امور دین و دنیا .
روایت شده که" افشاگرى کفر است " و
روایت شده " کسى که افشاى اسرار مىکند
با قاتل شریک است " و روایت شده که "
هرچه از دشمن پنهان مىدارى
، دوست تو هم بر آن آگاهى نیابد " .
(بحار الانوار ، ج 78 ، ص 347)
32. آدمى نمىتواند از گردابهاى گرفتارى با
پیمانشکنى رهایى یابد ، و
ازچنگال عقوبت رهایى ندارد کسى
که با حیله به ستمگرى مىپردازد.
(بحار الانوار ، ج 78 ، ص 349)
33. با سلطان و زمامدار با ترس و احتیاط همراهى کن ، و
با دوست با تواضع ،و با دشمن با احتیاط ،
و با مردم با روى خوش.
(بحار الانوار ، ج 78 ، ص 356)
34. هر کس به رزق و روزى کم از خدا راضى باشد ،
خداوند از عمل کم او راضىباشد.
(بحار الانوار ، ج 78 ، ص 356)
35. عقل ، عطیه و بخششى است از جانب خدا ، و ادب داشتن ،
تحمل یک مشقتاست ، و هر کس با زحمت ادب
را نگهدارد ، قادر بر آن مىشود ، اما هر که به زحمت بخواهد عقل
را به دست آورد جز بر جهل او افزوده نمىشود
.(بحار الانوار ، ج 78 ، ص 342)
36. به راستى کسى که در پى افزایش رزق و
روزى است تا با آن خانواده خود را اداره کند ،
پاداشش از مجاهد در راه خدا بیشتر است.
(بحار الانوار ، ج 78 ، ص 339)
37. پنج چیز است که در هر کس نباشد امید چیزى از دنیا و
آخرت به او نداشته باش : کسى که در نهادش اعتماد نبینى ،
و کسى که در سرشتش کرم نیابى ، و
کسى که در خلق و خوىاش استوارى نبینى ، و
کسى که در نفسش نجابت نیابى ،
و کسى که از خدایش ترسناک نباشد.
(تحف العقول ، ص 470)
38. هرگز دو گروه با هم روبهرو نمىشوند ،
مگر اینکه نصرت و پیروزى با گروهىاست که
عفو و بخشش بیشترى داشته باشد.
(تحف العقول ، ص 470)
39. مبادا اعمال نیک و تلاش در عبادت را
به اتکاى دوستى آل محمد (علیه السلام) رهاکنید ،
و مبادا دوستى آل محمد (علیه السلام) و
تسلیم براى آنان را به اتکاى عبادت از دست بدهید ،
زیرا هیچ کدام از ایندو به تنهایى پذیرفته نمىشود.
(بحار الانوار ، ج 78 ، ص 347)
40. عبادت پر روزه داشتن و نماز خواندن نیست ،
و همانا عبادت پر اندیشهکردن در امر خداست.
(تحف العقول ، ص 466)
41. کسى که نعمت دارد باید که بر عیالش در هزینه وسعت بخشد.
(تحف العقول ، ص 466)
42. هرچه زیادى است نیاز به سخن زیادى هم دارد.
(تحف العقول ، ص 466)
43. کمک تو به ناتوان بهتر از صدقه دادن است.
(تحف العقول ، ص 470)
44. به آن حضرت گفته شد : چگونه صبح کردى ؟
فرمود : با عمر کاسته ، و کردارثبت شده ،
و مرگ بر گردن ما و دوزخ دنبال ما است ،
و ندانیم با ما چه شود.
(تحف العقول ، ص 470)
45. سخاوتمند از طعام مردم بخورد تا از طعامش بخورند ، و
بخیل از طعام مردمنخورد تا از طعامش نخورند.
(تحف العقول ، ص 470)
46. ما خاندانى باشیم که وعده خود را وام دانیم
چنانچه رسول خدا ( ص )کرد.
(تحف العقول ، ص 470)
47. هیچ بنده به حقیقت کمال ایمان نرسد تا سه
خصلتش باشد : بینایى در دین ، و
اندازهدارى در معیشت ، و صبر بر بلاها.
(تحف العقول ، ص 471)
48. به ابى هاشم داود بن قاسم جعفرى فرمود :
اى داود ما را بر شما به خاطر رسول خدا ( ص ) حقى است
، و شما را هم بر ما حقى است ،
هر که حق ما را شناخت رعایت او باید ، و هر که
حق ما را نشناخت حقى ندارد .
(تحف العقول ، ص 471)
49. با نعمتها خوش همسایه باشید ،
که گریز پایند ، و از مردمى دور نشوند که باز آیند.
(تحف العقول ، ص 472)
50. ابن سکیت به آن حضرت گفت : امروزه حجت بر مردم چیست ؟
در پاسخفرمود :
همان عقل است که به وسیله آن شناخته مىشود
آن که راستگو است از طرف خدا و از او باور مىکند ،
و آن که دروغگو است و او را دروغ مىشمارد ،
ابن سکیت گفت : به خدا این است پاسخ .
(تحف العقول ، ص 473)
51. هرکس آفریدگار را به آفریدههایش تشبیه کند ،
مشرک است و هرکس بهخداوند چیزى نسبت دهد
که خدا خود از آن نهى کرده است کافر است .
(وسائل الشیعة ، ج 18 ، ص 557)
52. ایمان انجام واجبات و دورى از محرمات است ،
ایمان عقیده به دل واقرار به زبان و
کردار با اعضاء تن است.
(تحف العقول ، ص 444)
53. ریان از امام رضا علیه السلام پرسید :
نظرتان راجع به قرآن چیست ؟ امامفرمود :
قرآن سخن خداست ، فقط از قرآن هدایت بجویید و
سراغ چیز دیگر نروید که گمراه مىشوید .
(بحار الانوار ، ج 92 ، ص 117)
54. امام رضا (علیه السلام) در ضمن تجلیل از قرآن و
اعجاز آن فرمودند : قرآن ریسمانمحکم و
بهترین راه به بهشت است ، قرآن انسان را از دوزخ نجات مىدهد ،
قرآن به مرور زمان کهنه نمىشود ،
سخنى همیشه تازه است زیرا براى زمان خاصى تنظیم نشده است ،
قرآن راهنماى همه انسانها و
حجت بر آنهاست ، هیچ اشکال و ایرادى به قرآن راه پیدا نمىکند ،
قرآن از جانب خداوند حکیم فرود آمده است .
(بحار الانوار ، ج 92 ، ص 14)
55. سلیمان جعفرى از امام رضا (علیه السلام) پرسید :
نظرتان درباره کار کردن براىدولت چیست ؟
امام فرمود : اى سلیمان هرگونه همکارى با حکومت
( ظالم و غاصب )به منزله کفر به خداست .
نگاه کردن به چنین دولتمردانى گناه کبیره است و
آدمى را مستحق دوزخ مىنماید .
(بحار الانوار ، ج 75 ، ص 374)
56. عبدالسلام هروى مىگوید : از امام رضا (علیه السلام)
شنیدم مىفرمود : خدا رحمتکند کسى را که آرمان
ما را زنده کند . گفتم : چگونه این کار را بکند ؟
فرمود : آموزشهاى ما را یاد بگیرد و به مردم بیاموزد .
(وسائل الشیعة ، ج 18 ، ص 102)
57. هرکس از خود حساب بکشد سود مىبرد و
هرکس از خود غافل شود زیانمىبیند ، و
هرکس ( از آیندهاش ) بیم داشته باشد به ایمنى
دست مىیابد ، و هرکس از حوادث دنیا عبرت بگیرد
بینش پیدا مىکند ، و هرکس بینش پیدا کند
مسائل را مىفهمد و هرکس مسائل را بفهمد عالم است .
(بحار الانوار ، ج 78 ، ص 352)
58. عجب درجاتى دارد : یکى این که کردار بد بنده در نظرش
خوش جلوه کند وآن را خوب بداند و
پندارد کار خوبى کرده . یکى این که بندهاى به خدا ایمان آورد
و منت بر خدا نهد با این که خدا را به او
منت است در این باره.
(تحف العقول ، ص 468)
59. اگر بهشت و جهنمى هم در کار نبود باز لازم بود
به خاطر لطف و احسانخداوند
مردم مظیع او باشند و نافرمانى نکنند .
(بحار الانوار ، ج 71 ، ص 174)
60. خداوند سه چیز را به سه چیز دیگر مربوط کرده است
و به طور جداگانهنمىپذیرد .
نماز را با زکات ذکر کرده است ، هرکس نماز بخواند
و زکات ندهد نمازش پذیرفته نیست .
نیز شکر خود و شکر از والدین را با هم ذکر کرده است .
از این رو هرکس از والدین خود قدردانى
نکند از خدا قدردانى نکرده است . نیز در قرآن سفارش
به تقوا و سفارش به ارحام در کنار هم آمده است .
بنابراین اگر کسى به خویشاوندانش رسیدگى و
احسان ننماید ، با تقوا محسوب نمىشود .
(عیون اخبار الرضا ، ج 1 ، ص 258)
61. از حرص و حسادت بپرهیز که این دو ، امتهاى گذشته
را نابود کرد ، وبخیل نباش که هیچ مؤمن و آزادهاى به آفت
بخل مبتلا نمىشود . بخل مغایر با ایمان است .
(بحار الانوار ، ج 78 ، ص 346)
62. احسان و اطعام به مردم ، و دادرسى از ستمدیده ،
و رسیدگى به حاجتمنداناز بالاترین صفات پسندیده است.
(بحار الانوار ، ج 78 ، ص 357)
63. با مشروب خوار همنشینى و سلام و علیک نکن.
(بحار الانوار ، ج 66 ، ص 491)
64. صدقه بده هرچند کم باشد ، زیرا هر کار کوچکى که
صادقانه براى خدا انجامشود بزرگ است.
(وسائل الشیعة ، ج 1 ، ص 87)
65. توبه کار به منزله کسى است که گناهى نکرده است.
(بحار الانوار ، ج 6 ، ص 21)
66. بهترین مال آن است که صرف حفظ آبرو شود.
(بحار الانوار ، ج 78 ، ص 352)
67. بهترین تعقل خودشناسى است .
(بحار الانوار ، ج 78 ، ص 352)
68. راستى امامت زمام دین و نظام مسلمین و
صلاح دنیا و عزت مؤمنان است ،امام بنیاد اسلام نامى
( افزون شو ) و فرع برازنده آن است ، بوسیله امام
نماز و زکات و روزه و حج و جهاد درست مىشوند
و خراج و صدقات فراوان مىگردند و حدود و احکام اجراء
مىشوند و مرز و نواحى محفوظ مىماند .
(تحف العقول ، ص 462)
69. به خدا خوش گمان باشید ، زیرا خداى عزوجل مىفرماید :
من نزد گمان بنده مؤمن خویشم ،
اگر گمان او خوب است ، رفتار من خوب و اگر بد است ،
رفتار من هم بد باشد .
(اصول کافى ، ج 3 ، ص 116)
70. مرد عابد نباشد ، جز آن که خویشتن دار باشد ،
و چون مردى که در بنىاسرائیل خود را به عبادت وامىداشت ،
تا پیش از آن ده سال خاموشى نمىگزید ، عابد محسوب نمىشد.
(اصول کافى ، ج 3 ، ص 172)
71. تواضع این است که به مردم دهى آنچه را مىخواهى به تو دهند .
(اصول کافى ، ج 3 ، ص 189)
72. عیسى بن مریم صلوات الله علیه به حواریین گفت :
اى بنى اسرائیل ! برآنچه از دنیا از دست شما
رفت افسوس مخورید ، چنانکه اهل دنیا چون به دنیاى خود رسند ،
بر دین از دست داده خود افسوس نخورند .
(اصول کافى ، ج 3 ، ص 205)
73. کسى که جز به روزى زیاد قناعت نکند ،
جز عمل بسیار بسش نباشد ، و هرکهروزى اندک کفایتش کند
، عمل کند هم کافیش باشد.
(اصول کافى ، ج 3 ، ص 207)
74. گاهى ، مردى که سه سال از عمرش باقى مانده
صله رحم مىکند و خدا عمرشرا 30 سال قرار مىدهد
و خدا هرچه خواهد مىکند.
(اصول کافى ، ج 3 ، ص 221)
75. معمر بن خلاد گوید : به امام رضا (علیه السلام) عرض کردم :
هرگاه پدر و مادرممذهب حق را نشناسند دعایشان کنم ؟
فرمود : براى آنها دعا کن و از جانب آنها صدقه بده ، و اگر زنده باشند
و مذهب حق را نشناسند با آنها مدارا کن ، زیرا رسول خدا ( ص ) فرمود :
خدا مرا به رحمت فرستاده نه به بىمهرى و نافرمانى.
(اصول کافى ، ج 3 ، ص 232)
76. هرکس به مؤمنى گشایشى دهد ، خدا روز قیامت دلش را گشایش دهد .
(اصول کافى ، ج 3 ، ص 286)
77. خداى عزوجل به یکى از پیغمبران وحى فرمود که :
هرگاه اطاعت شوم راضىگردم و چون راضى شوم
برکت دهم و برکت من بىپایان است ، هرگاه نافرمانى
شوم خشم گیرم و چون خشم گیرم لعنت کنم و
لعنت من تا هفت پشت برسد .
(اصول کافى ، ج 3 ، ص 377)
78. هرگاه مردم به گناهان بىسابقه روى آورند به
بلاهاى بىسابقه گرفتارمىشوند .
(اصول کافى ، ج 3 ، ص 377)
79. مردم از کسى که با صراحت و صادقانه با آنها رفتار کند
خوششان نمىآید.
(بحار الانوار ، ج 78 ، ص 357)
80. عدهاى به دنبال ثروت هستند ولى به آن نمىرسند
و عدهاى به آن رسیدهاند ولى قرار نمىگیرند
و بیشتر مىطلبند.
(بحار الانوار ، ج 78 ، ص 349)
81. وقتى آشکارا حرف حق مىشنوید خشمگین نشوید.
(بحار الانوار ، ج 78 ، ص 347)
82. حریصانه به دنبال قضاى حاجت حاجتمندان باشید ،
هیچ عملى بعد از واجباتبالاتر
از شاد کردن مسلمان نیست.
(بحار الانوار ، ج 78 ، ص 347)
83. نادان ، دوستانش را به زحمت مىاندازد.
(بحار الانوار ، ج 78 ، ص 352)
84. مسلمان اگر شاد یا خشمگین شود از مسیر حق منحرف نمىشود ،
و اگر بر دشمنمسلط شود
بیشتر از حقش مطالبه نمىکند.
(بحار الانوار ، ج 78 ، ص 352)
85. فقط دو گروه راه قناعت پیش مىگیرند :
عبادت کنندگانى که در پى پاداشآخرتند یا بزرگ منشانى
که تحمل درخواست از مردمان پست را ندارند.
(بحار الانوار ، ج 78 ، ص 357)
86. مرگ ، آفت آمال و آرزوهاست ، و لطف و احسان به مردم تا ابد
براىانسان باقى مىماند.
(بحار الانوار ، ج 78 ، ص 357)
87. عاقل ، احسان به مردم را غنیمت مىشمارد ،
و شخص توانا باید فرصت راغنیمت شمارد
و الا موقعیت از دست مىرود.
(بحار الانوار ، ج 78 ، ص 357)
88. خسیس بودن آبروى انسان را از بین مىبرد.
(بحار الانوار ، ج 78 ، ص 357)
89. قلب انسان حالت خستگى و نشاط دارد ،
وقتى در حال نشاط است مسائل راخوب مىفهمد و
وقتى خسته است کند ذهن مىشود ،
بنابراین وقتى نشاط دارد آنرا به کار بگیرید و
وقتى خسته است آن را به حال خود بگذارید.
(بحار الانوار ، ج 78 ، ص 357)
90. هر هدفى را از راه آن تعقیب کنید . هرکس اهدافش را
از راه طبیعىتعقیب کند به لغزش دچار نمىشود
و بر فرض که بلغزد چارهجویى برایش ممکن است .
(بحار الانوار ، ج 78 ، ص 356)
91. بهترین مال آن است که خرج آبرو و حیثیت انسان شود .
(بحار الانوار ، ج 78 ، ص 355)
92. خود را با کار مداوم خسته نکنید و براى خود تفریح و تنوع قرار دهید
ولىاز کارى که در آن اسراف باشد
یا شما را در اجتماع سبک کند پرهیز کنید .
(بحار الانوار ، ج 78 ، ص 346)
93. تواضع و فروتنى مراتبى دارد ، مرتبهاى از آن این است
که انسان موقعیتخود را بشناسد و
بیش از آنچه شایستگى آن را دارد از کسى متوقع نباشد
و با مردم به گونهاى معاشرت و
رفتار نماید که دوست دارد با او آنگونه رفتار شود و اگر کسى
به او بدى نمود در مقابل خوبى کند ،
خشم خود را فرو خورد و گذشت پیشه کند
و اهل احسان و نیکى باشد .
(بحار الانوار ، ج 78 ، ص 355)
94. باید لطف و احسان قابل اعتنا باشد .
نباید چیز کم ارزشى را صدقه دهیم .
( در زمانى که عموم مردم تمکن نسبى دارند
نباید به خرما دادن بسنده کرد . )
(بحار الانوار ، ج 78 ، ص 354)
95. کسى که محاسن و امتیازات زیادى داشته باشد
مردم از او تعریف مىکنند ،
و به تعریف خود نیاز پیدا نمىکند.
(بحار الانوار ، ج 78 ، ص 353)
96. هرکس به راهنمایى تو اعتنایى نکرد نگران مباش حوادث روزگار او
را ادب خواهد کرد.
(بحار الانوار ، ج 78 ، ص 353)
97. کسى که در پوشش نصیحت به تو از دیگرى بدگویى مىکند ،
به عاقبت بدىگرفتار خواهد شد.
(بحار الانوار ، ج 78 ، ص 353)
98. هیچ چیزى زیانبارتر از خودپسندى نیست.
(بحار الانوار ، ج 78 ، ص 348)
99. برنامه آموزش دین داشته باشید در غیر این صورت بادیه نشین
و نادانمحسوب مىشوید .
(بحار الانوار ، ج 78 ، ص 346)
100. از فقر اندیشه مکن که خسیس خواهى شد ،
و در فکر عمر دراز مباش که باعث حرص به مادیات است .
منبع:
موسسه جهانی سبطین
|
نسخه چاپی
