ساعت

       برج‌هاى دو گانه ساعت که یکى در این صحن انقلاب و دیگر در صحن آزادى قرار دارد، از بلندترین اماکن آستان قدس به شمار مى روند. 

        ارقام و عقربه هاى آنها براى همگان قابل مشاهده و خواندن است و در فواصل زمانى معین (یک ربع به یک ربع) با طنین زنگ‌هاى مختلف، وقت را اعلام مى کنند. در گذشته که مشهد کوچک و محدود بوده، زنگ ساعت ها در همه نقاط شهر شنیده مى شده است و مردم، اوقات شب و روز خود را با آن تشخیص مى داده، علاوه بر این چون در آن ایام هنوز ساعت همگانى نشده بود و تنها تعداد انگشت شمارى از مردم ساعت به دست داشـتند، سـاعت هاى آسـتان قـدس رضـوى تنها ساعت هاى عمومى مشهد به شمار مى رفت.

       تاریخ نویسان درباره پیشینه ساعت در حرم مطهر، اطلاع دقیقى ندارند، اما براى آنها مسلم است که حرم مطهر رضوى در زمان صفویان داراى سـاعت بـوده و هـم اکـنون نـیز دو ساعت که قدمت ساخت آنها به عهد صفوى مى رسد، در موزه آستان قدس نگهدارى مى شود.

       گفته مى شود ساعتى که اینک بر فراز ایوان غربى صحن انقلاب قرار دارد، اداى نذر بیمار صعب العلاجى است که پس از سلامت و بهبودى در سال 1327 هجرى شمسى به آستان امام هشتم (ع) تقدیم کرده است
        ساعت صحن  آزادی ساخت منچستر انگلستان است و توسط امین الملک صدر اعظم ایران در زمان ناصرالدین شاه وقف آستان قدس رضوی شده است . تاریخ موجود در پیاله ی زنگ ساعت ، سال 1893 را نشان می دهد یعنی دقیقا یکصد و ده سال گذشته .
در تاریخچه ی آن آمده است که ابتدا در برج بالای ایوان غربی صحن انقلاب ( صحن کهنه ) قرار داشته و 45 سال پیش ، از آنجا به بالای ایوان جنوبی صحن آزادی ( نو ) انتقال یافته است .
        این طور که می گویند نشست پایه های سردر ایوان صحن انقلاب علت انتقال آن بوده است که پس از ترمیم و استحکام شکست آن ، ساختمانی از بتن در بالای ایوان ساخته شد و با کاشی معرق تزیین یافت . سپس ساعت مرحوم عبدالحسین معاون که از هامبورگ آلمان خریداری شده بود به جای آن نصب شد .
        این ساعت در حال حاضر به وسیله ی الکتروموتور هر 24 ساعت یک بار کوک می شود و چنانچه با خاموشی برق مواجه شود کوک آن تا 24 ساعت جواب خواهد داد .