فارسی | English

سورة الزمر (39) | آخرین به روز رسانی : ۲۹ آذر ۱۳۸۹ ۱۳:۱۸

 


   الصدوق عن الفقیه المروزى، عن أبی‏بکر النیسابورى عن أبى القاسم الطائى عن أبیه عن الرضا علیه السلام عن آبائه عن علىّ بن أبى طالب علیه السلام قال: قال رسول الله صلّی الله علیه و آله‏: لمّا نزلت هذه الآیة «إنک میّت و إنّهم میّتون» قلت: یا ربّ أتموت الخلایق کلّهم و یبقی الأنبیاء؟ فنزلت «کلّ نفس ذائقة الموت ثمّ إلینا ترجعون».
زمر / 30. عیون اخبار الرضا2/ 32, و آیه سوره عنکبوت / 57. شاید مقصود از پیامبران، فرشتگانى باشند که براى پیامبر وحى مى‏آوردند؛ چنان که در صحیفة الرضا (صفحه 62) به جاى "یبقى الانبیاء" عبارت "تبقى الملائکة" آمده است.

   صدوق از فقیه مروزی، از ابوبکر نیشابوری، از ابوالقاسم طائی، از پدرش، از حضرت رضا، از پدران بزرگوارش، از علی بن ابی‏طالب(ع) روایت کرده است که فرمود: رسول خدا(ص) فرمود: چون آیه «براستی که تو خواهی مرد و آنها نیز می میرند» نازل شد، عرض کردم: پروردگارا، آیا همه خلایق بمیرند و پیامبران باقی مانند؟ پس، این آیه نازل شد «هر کسی طعم مرگ را خواهد چشید سپس سوی ما بازگردد».


منبع : پایگاه بنیاد پژوهشهای آستان قدس رضوی

 




ارسال به دوستان